Autor

Bronisław Świderki

Tytuł

Dom pomocy

Źródło

„Ilustrowany opis Leszna i ziemi leszczyńskiej” - reprint wydania z 1928 r

Uwagi

 

 

          W roku 1891 zapisali w swoim testamencie bracia Karol i Robert Platz 40.000 mk. na rzecz miasta Leszna i wyrazili życzenie, ażeby za te pieniądze zbudowano dom, któryby miał służyć za schronisko dla chłopców - sierot chrześcijańskiego wyznania.

          W roku 1891 poczynił Magistrat przygotowania do wzniesienia takiego domu. Budowę skończono w roku 1895. Resztę pozostałej kwoty z fundacji Braci Platzów ulokowano na hipotece. Do roku 1907 służył budynek ten wyłącznie celom sierocińca dla chrześcijańskich chłopców. Z powodu urządzenia Seminarjum Żeńskiego w Lesznie, a braku odpowiednich ubikacji do udzielania nauki, odstąpił Magistrat pewną część wspomnianego domu na cele tego Seminarjum. Po ukończeniu budowy Seminarjum Żeńskiego w roku 1910 przeniesiono zakład ten do nowego gmachu, a opróżnione sale odstąpiono Liceum niemieckiemu. Odbywała się w nich nauka aż do roku 1917, w którym dla braku sierót oddano do użytku wspomnianej uczelni cały gmach. W roku 1923 wskutek masowej emigracji Niemców liczba uczenic Liceum zredukowała się do tego stopnia, że dom fundacji Braci Platzów, mógł w całości powrócić w posiadanie miasta.

          Wzrastające w mieście bezrobocie wymagało doraźnej pomocy dla mieszczan głód cierpiących. Akcją niesienia pomocy zajęła się obywatelka ziemska p. Zofja Ponikiewska z Drobnina wraz z I. Burmistrzem Leszna, p. Janem Kowalskim, przy wydatnej pomocy miejscowego Towarzystwa św. Wincentego a Paulo oraz obywatelstwa z miasta i powiatu. Postanowiono stworzyć „Dom Pomocy", któryby wydzielał biednym miasta pożywienie. Ponadto zaopiekował się on niezdolnymi do zarobkowania starcami i dawał im pomoc lekarską oraz opiekę na wypadek choroby. Projekt przyszedł do skutku na posiedzeniu Komitetu, dnia 17. X. 1923 r. Utworzono Zarząd, składający się z 4 członków z burmistrzem miasta na czele, oraz Radę Nadzorczą, liczącą około 30 członków i składającą się z obywateli z miasta i z powiatu.

          Wydawaniem pożywienia i opieką starców zajęły się sprowadzone do Leszna SS. Serafitki. Na cele te oddano wyżej opisany dom fundacji Br. Plalzów, który wewnątrz przebudowano. Założono w mim, obszerną kuchnię, wielką jadalnię, kaplicę, pomieszczenie dla sióstr i przytułek dla starców.

          Dzieło to wydało obfite owoce. Dzięki ofiarności obywatelstwa miejskiego i wiejskiego wpływają stale znaczne dary. Udziela się wydatnej pomocy setkom rodzin. W ostatnim roku poleciło Wojew. przywrócić Dom swemu pierwotnemu przeznaczeniu; wobec tego. Magistrat przystąpił do ewakuowania starców, których umieszczono w szpitalu miejskim. Fundacja Platzów służyć będzie w przyszłości za schronisko dla chłopców - sierot w myśl fundatorów.