Autor

Bronisław Świderski

Tytuł

Staroluteranie. Gmina   ewang. - luter.  Kaplica   przy   ul.   Paderewskiego.

Źródło

„Ilustrowany opis Leszna i ziemi leszczyńskiej” - reprint wydania z 1928 r

Uwagi

 

 

Wyznawcy kościoła lutersko-ewangelickiego w Prusach nie przystąpili do stworzonej przez Fryderyka Wilhelma III. w 1830 r. Unji reformowanych i luteranów, co zbór ich nara­ziło na przeróżne prześladowania ze strony rządu pruskiego, aż do 1845 r. Jednota skupiła się w Lesznie w 1855 r., pod­porządkując się centrali Wrocławskiej i przynależąc do parafji w Głogowie. Nabożeństwa odprawiano w Lesznie pierwotnie w jednym z domów przy rynku aż do 1892 r., w którym to zbudowała ew.-lut. gmina kaplicę przy dzisiejszej ul. Paderewskiego. Za czasów polskich, odcięta od Wrocławia, tworzy ona jedną całość z resztkami rozsianych współwyznawców w naszej dzielnicy. Duszpasterzem w Lesznie jest przybywający z Czarnegolasu pastor Werner. Nieliczni tego samego wyznania Polacy w Lesznie, niedawni przybysze z innych dzielnic, nale­żący do wielkiej Jednoty luterskiej w Polsce z jeneralnym superintendentem Burschem na czele, odprawiają również w wymienionej kaplicy swe nabożeństwa, na które przybywa pastor Manilius z Poznania.

Jednota Apostolska.

Gmina ta, około sto lat istniejąca w Lesznie, zmalała do kilku rodzin w mieście. Wyznawcy Jednoty mają swój zbór w domu min. Gregora na ul. Zielonej i podlegają centrali w Bydgoszczy.