Autor

Zbigniew Gryczka

Tytuł

Leszczyńskie hotele

Źródło

Przyjaciel Ludu 1-2/1995

Uwagi

 

 

Słowo "hotel" jest pochodzenia francuskiego i oznacza budynek lub część budynku przezna­czoną do czasowego zakwaterowania przyjezdnych. Nasi przodkowie używali też określenia: zajazd, oberża, gościniec, gospoda, które miały podobne znaczenie.

Historia hoteli, zajazdów liczy wiele wieków. Już w starożytnej Grecji (pandokcje i katogocje) i w Rzymie (mansiones i deversoria) istniały oberże i gospody, w których podróżni mogli nocować i zmie­niać konie. Nowoczesne hotele powstały w Paryżu, w drugiej połowie XVII w., skąd rozpowszechniły się w całym świecie, zwłaszcza od czasu zaprowadze­nia komunikacji kolejowej. Zwyczajna gospoda składała się zwykle z pokoi gościnnych i kuchni na parterze oraz pokoi noclegowych i mieszkania go­spodarza na piętrze. W nowszych obiektach na gór­nych piętrach umieszczone były pokoje, których drzwi wychodziły na jeden wspólny korytarz. W tak zwanych Hotels garnis (XIX w.) gość otrzymywał śniadanie. Chociaż wiele się w świecie zmieniło, to nadal istnieją skromne gospody i cały szereg hoteli pośrednich kategorii oraz ogromne nowoczesne obiekty, liczące setki miejsc i oferujące duży kom­fort pobytu. Współczesne hotelarstwo związane jest bardzo silnie z turystyką, stąd zabiegi o fachowców kształconych w szkołach hotelarstwa. W Lesznie, podobnie jak w wielu miastach, istniały od dawna zajazdy, gospody, a od XIX w. hotele.

Najstarsze wzmianki o hotelu w Lesznie pocho­dzą ze stycznia 1884 r., kiedy został tu oddany do eksploatacji hotel "Kaiserhof" z salą teatralną, włas­ność Pohlmanna i Wasnera. Powstałby zaledwie dziewięć lat później, niż słynny wiedeński "Sacher", przy ul. Dworcowej 14, obecnie Słowiańskiej. Na­stępnym był "Hotel de Pologne" Nitschego przy ul. Comeńskiego 5 (obecnie B. Chrobrego), oddany do eksploatacji około 1897 r. Reklamował się posia­daniem telefonu, centralnego ogrzewania, łazienek, restauracji, dużej sali i połączeniem omnibusowym z dworcem kolejowym. Kilkanaście lat później, bo w 1913 r.,

Leszno miało jeszcze osiem innych hoteli o następujących nazwach:

- "Zur Posener Ruhe" Kaiser Wlhelmstr. 52 (ob. Słowiańska)

- "Dragers Hotel", Kaiser Wilhelmstr. 10/12 (ob. Słowiańska)

- "Zu den drei Kronen", Kaiser Wilhelmstr. 58 (ob. Słowiańska)

- "Otto Damsa", Westpromenade l (ob. Aleje Kra­sińskiego)

- "Ralette" Hotel zur Eisebahn, Kaiser Wilhelmstr. 45 (ob. Słowiańska)

- "Reichshalle" Bismarckstr. 29 (ob. Leszczyńskich)

 

Po I wojnie światowej i odzyskaniu niepodległo­ści liczba hoteli zmalała, a "Przewodnik po Wielko­polsce" Jana Kilarskiego z 1938 r. odnotowuje istnienie w Lesznie trzech takich placówek:

- "Bristolu", ul. Marsz. Piłsudskiego 50 (ob. Słowiań­ska)

- "Dworcowego", ul. Marsz. Piłsudskiego 24 (ob. Słowiańska)

- "Polskiego", ul. Komeńskiego 3 (ob. B.Chrobrego)

 

Po II wojnie światowej przez kilkanaście lat Leszno miało trzy hotele:

- "Centralny", ul. Słowiańska 30,

- "Leszno", ul. Słowiańska 11,

- "Zacisze", ul. Słowiańska 50 (zlikwidowany w 1980r.).

 

W r. 1968 zbudowano w Lesznie - Strzyżewicach hotel na 80 miejsc przy Centralnej Szkole Szybow­cowej, wyposażony w salę wykładową, stołówkę i kawiarnię, a w 1977 r. hotel "Olimpijczyk" na 30 miejsc przy stadionie im. Alfreda Smoczyka, z okazji Centralnych Dożynek odbywających się we wrześ­niu 1977 r. Przez kilkanaście lat prowadził działal­ność "Hotel Robotniczy" na 50 miejsc, zbudowany w 1983 r. przez Wrocławskie Przedsiębiorstwo In­żynieryjne przy ul. Krasińskiego la. Zlikwidowano go w 1993 r.

W 1995 r. działalność w Lesznie prowadziły:

-          "Hotel Centralny" Wojewódzkiego Przedsię­biorstwa Turystycznego przy ul. Słowiańskiej 30, dysponujący 46 miejscami,

-          "Hotel Olimpijczyk" Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji przy ul. Strzeleckiej 7, dysponu­jący 30 miejscami,

-          "Hotel Centralnej Szkoły Szybowcowej w Le­sznie-Strzyżewicach" dysponujący 80 miejscami,

-          "Hotel Akwawit" Przedsiębiorstwa Przemysłu Fermentacyjnego "Akwawit" przy ul. Św. Józefa 5 dysponujący 110 miejscami noclegowymi, czynny od 24 lipca 1995 r.

 

Ten ostatni hotel ma standard europejski, a został wybudowany w ciągu 9,5 miesiąca. Luka w postaci braku w mieście wysokiego standardu usług hotelowych została wypełniona. Nowy hotel powstał przy krytej pływalni, z którą łączy go łącznik na II piętrze. Nowy leszczyński obiekt zaprojektował ar­chitekt Jacek Bolechowski z Warszawy. Projekt konstrukcji wykonał Andrzej Zieliński z Warszawy. Przy pracach projektowych i instalacyjno-wyposażeniowych uczestniczyło 39 firm. Większość prac budowlanych wykonała firma "Melkan" z Kościana przy współpracy z Przedsiębiorstwem Budownictwa Rolniczego w Lesznie, głównie przy elewacjach.

Budynek o kubaturze 13739 m   i powierzchni użytkowej 3569 m posiada 4 kondygnacje i niere­gularny kształt, a w nim 64 pokoje z łazienkami i balkonami. W sumie jest to 110 miejsc noclego­wych. Każdy z pokoi posiada kolorowy telewizor z programem satelitarnym i telegazetą. Pokoje są wyposażone w telefony, radioodbiorniki z budzi­kiem i estetyczne meble. Ściany pokoi i korytarzy zdobią oryginalne, olejne obrazy wykonane przez studentów Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Pla­stycznych w Poznaniu. Zamontowano supernowo­czesne ogrzewanie podłogowe i klimatyzację. W hotelu znajduje się sklep i drink-bar, który w godzi­nach rannych serwuje śniadania przy szwedzkim stole. Hotel, podobnie jak basen, ma możliwość ogrzewania swoich pomieszczeń wodą technologi­czną powstającą przy rektyfikacji spirytusu. Daje to dużą korzyść: hotel ma tanie ciepło, a "Akwawit" nie musi zużywać energii na chłodzenie wody. Nowy hotel, w połączeniu z pływalnią, stanowi unikalny kompleks sportowo-rekreacyjny jakich niewiele jest w Europie, a swoim standardem dorównuje najle­pszym. Podobnie jak pływalnia hotel przystosowany jest do przyjmowania osób niepełnosprawnych. W tym celu zainstalowano 2 specjalne windy, 3 pokoje wyposażono w odpowiednio szerokie drzwi, a ła­zienki w poręcze. Drzwi w ciągach komunikacyjnych otwierają się automatycznie. W całym hotelu zasto­sowano nowoczesne - oszczędnościowe oświetlenie komputerowe. Hotel posiada strzeżony całą dobę parking mieszczący 58 samochodów, wyposażony w nowoczesne urządzenia zabezpieczające.

Budowę "Hotelu Akwawit" rozpoczęto 7 listo­pada 1994 r. a uroczyste otwarcie obiektu miało miejsce w sobotę 22 lipca 1995 r. o godz. 11.00. Na tą uroczystą dla inwestora i wykonawców chwilę przybyli: wojewoda leszczyński Zbigniew Haupt. prezydent miasta Leszna Edward Szczucki, prze­wodniczący Rady Miejskiej Ryszard Hayn oraz zaproszeni goście. Padło wiele ciepłych słów pod ad­resem inwestora i wykonawców za niespotykane dotychczas tempo realizacji inwestycji. 23 lipca 1995 r. hotel i pływalnię zwiedził były premier Wal­demar Pawlak, który również wypowiedział słowa uznania dla inwestora, kierując je do dyrektora Grysa, inicjatora budowy obiektu. 24 lipca 32-osobowy zespół pracowników pod kierownictwem Anny Błaszczyk rozpoczął przyjmowanie gości. Wszyscy pra­cownicy recepcji władają biegle co najmniej jednym językiem obcym. Na podkreślenie zasługuje fakt, że hotel wyposażony jest w sygnalizację pożarową oraz klapy dymowe otwierające się automatycznie w klatkach schodowych w przypadku wystąpienia po­żaru.

W pierwszych tygodniach działalności (od 24.07 do 31.08.1995 r.) wykorzystanie miejsc czyli wskaźnik obłożenia osiągnął w hotelu około 39%. Kierownictwo jest pewne, że znakomite warunki i właściwa obsługa wkrótce go poprawią.

 

Oto wybrane dane techniczne "Hotelu Akwawit"

-          powierzchnia zabudowy                                     –           1 108,0 m2

-          powierzchnia użytkowa                                      –           3 569,0 m2

-          powierzchnia całkowita                                      –           4 437,0 m2

-          kubatura                                                               –         13 739 m3

-          powierzchnia pokryta glazurą                             –           2 802,69 m2

-          powierzchnia parkingu                                        –           2 230,0 m2

-          powierzchnia chodników                                     –             546,0 m2

-          urządzenia przeciwpoż., czujniki poż.                 –             153 szt

-          syreny alarmowe                                                  –               10 szt

-          klapy dymowe                                                     –                  3 szt

-          hydranty wewnętrzne                                           –               12 szt

-          przewody telefoniczne                                         –            2 500 mb

-          c.o. rurki grzewcze                                               –          12 000 mb

-          moc zainstalowana                                               –              280 kW

-          ułożone przewody i kable elektryczne                 –           17 000 mb

-          instalacje kanalizacyjne                                        –             1 350 mb