Autor

Feliks Czarnecki

Tytuł

3 Drużyna Orląt Lwowskich

Źródło

Przyjaciel Ludu 4/1989

Uwagi

 

 

W Lesznie  w okresie międzywojen­nym działały dwie drużyny har­cerzy przy szkołach powszechnych. Jedną z nich była 3 Drużyna Harcerzy im. Orląt Lwowskich, drugą 13 Drużyna Harcerzy im. Andrzeja Małkowskiego.

Do 3 Drużyny należałem w okresie od 5 czerwca 1937 r. do 11 kwietnia 1939 r. Przeszedłem do niej z l Dru­żyny im. Stanisława Leszczyńskiego w Lesznie przy Państwowym Gimnazjum Męskim.

W czasie mojego przejścia do 3 Drużyny drużynowym jej był HO (Har­cerz Orli) Józef Wojciechowski, także uczeń gimnazjum. W okresie od 6. 06. 1937 r. do 26. 02. 1938 r. pełniłem w drużynie funkcję przybocznego oraz zastępowego zastępu „Żubrów". Zastępowymi także byli: Bolesław Bilewich, Henryk Liszka i Michał Peter. Posia­dałem wówczas stopień wywiadowcy. Stopień ćwika otrzymałem z dniem 2. 05. 1938 r.

W styczniu 1938 r. odbyły się dwa posiedzenia Rady Drużyny Drużyn 3 i 13 oraz jedna wspólna zbiórka obu drużyn, poświęcona przygotowaniom do wspólnego opłatka.

16. 01. 1938 r. odbył się w Szkole Powszechnej Nr 2 w Lesznie tradycyjny opłatek Drużyn (3 i 13) przy Szkołach Powszechnych. Udział wzięło ponad 60 harcerzy. Obecni byli także: Hufcowy Leszczyński hm. Jan Kuczkowski, kapelan Hufca Leszczyń­skiego ks. Czemplik, kierownik Szkoły Powszechnej Nr 2 — Łodziński, opie­kun 13 Drużyny — Rzeźniczak. Uro­czystość zagaił drużynowy 3 Drużyny Józef Wojciechowski, a gawędę wygłosił ks. Czemplik. Po części oficjalnej, na­stąpiła część artystyczna w wykonaniu zastępów obu drużyn. Drużyny odśpie­wały także swoje hymny, a na zakończe­nie hymn harcerski „Wszystko co nasze. Polsce oddamy".

W relacji z tej uroczystości harcer­skiej opublikowanej w miejscowym dzienniku Głos Leszczyński pt. „Opłatek u harcerskiej Braci" m. in. czytamy: „Korzystając z okazji dh. Wojciechowski po krótkim przemówieniu zebrał wśród obecnych 7,47 zł na sztandar Hufca Har­cerzy. Z zadowoleniem stwierdzić trze­ba, że młodzież harcerska szkół po­wszechnych pierwsza wystąpiła z ini­cjatywą i czynnie poparła tę piękną myśl, zebrania drogą składek funduszu na sztandar harcerski, którego potrzeba w harcerstwie leszczyńskim już dosyć długo dawała się odczuć w związku z wystąpieniami Harcerstwa w czasie różnych uroczystości na terenie naszego miasta. Piękny czyn najmłodszych har­cerzy oby znalazł rychło ofiarodawców spośród zastępów, drużyn i gromad.

Obecni na opłatku stwierdzić mogli, że młodzież harcerska zorganizowana w drużynach spośród wielu innych organizacji na terenie szkoły, najrealniej pracuje, program pracy jest su­miennie wykonywany i wyniki tej pra­cy naszych młodych wychowawców — zastępowych, są bardzo dodatnie."

26 lutego 1938 r. odbyło się posie­dzenie Rady Drużyny, na którym dru­żynowy HO Józef Wojciechowski prze­kazał funkcję drużynowego mnie. Przy­bocznym drużynowym został wyw. Michał Peter, zaś zastępowymi: wyw. Michał Peter („Bobry"), wyw. Bolesław Bilewicz („Żubry") ćw. Tadeusz Jankow-ski („Jelenie"), wyw. Mieczysław Jezierski („Orły"). Gospodarzem drużyny został Henryk Liszka, a wodzem Gro­mady Zuchów przy Drużynie Kazimierz Wiśniewski. Wszyscy byli uczniami gimnazjum leszczyńskiego.

3 maja 1938 r. drużyna wzięła udział w defiladzie.

Jako drużynowy 3 Leszczyńskiej Drużyny Harcerzy brałem w dniach 26—29 maja 1938 r. wraz z innymi drużynowymi z Leszna (Leonem Urbańskim — z 1 Drużyny, Erykiem Seilerem — z 4, Franciszkiem Kuchar­skim — z 7) udział w odprawie druży­nowych w Sierakowie, zorganizowanej przez Komendę Wielkopolskiej Chorą­gwi Harcerzy w Poznaniu.

5 czerwca 1938 r. w Wyciążkowie pod Lesznem odbyły się całodzienne ćwiczenia terenowe drużyny.

Z dniem 10 sierpnia 1938 r. przyzna­no mi stopień Harcerza Orlego.

25 września 1938 r. drużyna wzięła udział w uroczystości poświęcenia sztandaru Leszczyńskiego Hufca Har­cerzy, połączonej ze zlotem drużyn harcerskich z zachodniopołudniowego pogranicza Polski.

7 września 1938 r. przybocznym dru­żyny został HO Bolesław Bilewicz.

11 kwietnia 1939 r., w związku z przenoszeniem się do Poznania, na po­siedzeniu Rady Drużyny 3. LDH zdałem funkcję drużynowego, którą przyjął wyw. Stanisław Śleboda. Od tego czasu byłem do dyspozycji komendanta Cho­rągwi.

Tak więc w okresie, który opisuję, funkcję drużynowego 3 LDH pełnili:

— do 26 lutego 1938 r. HO Józef Wojciechowski,

— od 26 lutego 1938 r. do 11 kwietnia 1939 r. ćw., a następnie HO Feliks Czarnecki,

— od 11 kwietnia 1939 r. wyw. Sta­nisław Śleboda.

Wcześniej, przez kilka lat, drużyno­wym 3 LDH był Aleksander Handke (…..)

Dla uzupełnienia podaję, że do ZHP wstąpiłem dnia 1.10.1931 r., do 6 Dru­żyny Harcerzy im. Bolesława Krzywoustego w Krotoszynie. Przyrzeczenie harcerskie złożyłem dnia 17.11.1933 r., w Krotoszynie. Posiadam krzyż harcer­ski L. 474 seria LXX. W 1938 roku brałem udział w kursie podharcmistrzowskim, a w 1939 r. w obozie podharcmistrzowskim Chorągwi Wielkopolskiej Harcerzy. Zdałem I i II część próby na stopień starszoharcerski podharcmistrza. Z dniem 22. 07. 1939 r. przyznano mi stopień Harcerza Rzeczypospolitej, natomiast w sierpniu 1939 r. stopień podharcmistrza.

Moim bratem był Ludwik Czarnecki (1915—1985), organizator w 1935 r. 7 Drużyny Harcerzy im. H. Dąbrow­skiego w Lesznie (Kolejowej) i jej pierwszy drużynowy.(…).

Niniejszy przyczynek do dziejów 3 Leszczyńskiej Drużyny Harcerzy opra­cowałem na podstawie własnych zapi­sów z okresu międzywojennego.