Autor

Stanisław Jędraś

Tytuł

Stanisław Sznigir

Źródło

Inf. kulturalny i turystyczny 3/2003

Uwagi

 

 

17 stycznia 2003 r. na cmentarzu w Lesznie przy ul. Kąkolewskiej w Le­sznie odbył się pogrzeb Stanisława Sznigira, zasłużonego pedagoga, żołnie­rza Armii Krajowej, zesłańca - Sybiraka, zmarłego 14 stycznia w leszczyń­skim szpitalu. Koncelebrowaną mszę św. w jego intencji odprawili: ks. prałat Konrad Kaczmarek, ks. kanonik Jan Majchrzak i członek rodziny zmarłego ks. Michał Lewandowski. Okolicznościową homilię wygłosił ks. prałat Konrad Kaczmarek. W uroczystości pogrzebowej wzięła udział kompania Wojska Polskiego, żegnając zmarłego trzema salwami. W imieniu środo­wiska nauczycielskiego, Związku Sybiraków, żoł­nierzy AK, władz miasta Leszna oraz pracowni­ków byłego Kuratorium Oświaty w Poznaniu, po­żegnał zmarłego były kurator oświaty i wycho­wania w Lesznie, Zbigniew Mocek.

Stanisław Sznigir urodził się w miejscowości Szkielicze na Ziemi Nowogródzkiej. Z powodu wojny w 1939 r. przerwał naukę w gimnazjum no­wogrodzkim. Szczęśliwie przeżył wraz z rodziną okupację radziecką i niemiecką. Wiosną 1944 r. wstąpił jako ochotnik do Armii Krajowej. Brał udział w starciach z żołnierzami Wehrmachtu i żandarmerią niemiecką. Pod koniec lipca 1944 r., po zajęciu przez ZSRR polskich Kresów Wscho­dnich, gdy wojska NKWD rozbroiły polskie oddziały AK, Stanisław Sznigir został zesłany do tajgi syberyjskiej. Otrzymując głodowe racje żywnościo­we, w warunkach silnych mrozów, pracował bardzo ciężko. W 1946 r., gdy akowcy - Sybiracy zostali zwolnieni, wraz z rodziną opuścił Ziemię Nowogródzką i osiadł na gospodarstwie poniemieckim w rejonie Głogowa.

Był uczniem Liceum Pedagogicznego w Lesznie. W trakcie nauki (w 1950 r.) został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa co przeżył bardzo boleśnie, ale Sąd Wojewódzki we Wrocławiu oczyścił go z wszystkich za­rzutów. W 1951 r. ukończył Liceum Pedagogiczne i podjął pracę nauczyciela w Kąkolewie, potem w Szkole Ćwiczeń w Lesznie, a następnie w Drobninie (pow. Leszno), gdzie ożenił się z nauczycielką Ludwiną Lewandowską. Władze oświatowe powierzyły mu stanowisko zastępcy inspektora szkolne­go. W 1975 r. rozpoczął pracę jako starszy wizytator w Kuratorium Oświaty i Wychowania w Lesznie. Wcześniej ukończył studia magisterskie. Od 1985 r. był wizytatorem metodykiem w Wojewódzkim Ośrodku Metodycznym w Lesznie, skąd w 1990 r. przeszedł na emeryturę.

Należał do Związku Sybiraków, był współinicjatorem postawienia w Lesznie obelisku upamiętniającego ofiary stalinizmu i założenia Stowarzy­szenia Rodzina Katyńska. Odznaczony został Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Armii Krajowej, Krzyżem Partyzanckim i Me­dalem Komisji Edukacji Narodowej.